child of the universe

oo mahal ko siya. sa sobrang pagmamahal, nanghihinayang ako na hindi nya natatanggap mula sa akin ang pagmamahal na nakasanayan niya dati, at ang katotohanang hindi ko napapantayan ang binibigay sa kaniya dati. hindi ko siya pinapamigay, pinapaalam ko lang sa kanya na alam ko na hindi ako ang perpektong hinangad niya.

Sigurado ka ba sa akin? Sa bawat minutong kapiling ka, nagsisisi ako na ako yung pinili mo. Hindi ko naibibigay ang marapat na para sayo. Nabulag ka nga lang siguro. Kaya naman sineset-up kita sa iba ay dahil nakikita kong sila ang mas dapat sa iyo, mas mabait, mas mahinhin, mas malambing, mas maasikaso. Aminado akong isa akong bato. Sanay akong maging makasarili.Sanay akong ako ang inaalagaan. Hindi ata ako ang Anna na hinahanap mo, na gusto mong makapiling. Taliwas ako sa Anna na inaasahan mong magpaparaya parati, pagsisilbihan ka sa bawat minuto at magpapasailalim sa iyo. Ako ang Anna na ma-pride. Hindi naman mali ang pagsilbihan ka at magparaya. Hindi ko lang talaga kaya gawin iyon parati. Wala lang talaga sa dugo ko ang to serve and submit. Ang tanging maipapangako ko ay paminsan-minsan ko lng magagawa yun at malamang, consciously ko magagawa. Mahirap talagang iwasto ang nakatatak na sa buto ko pero pilit parin akong nagbabago, kahit na ang pagbabagong iyon ay hindi umaabot sa expectations mo. Effort man sakin ng sobra ang pagiging maasikaso at selfless, pilit kong ginagawa para sa iyo. Sigurado ka ba sa akin? Kahit maka-ilang ulit na kitang utusan, kahit inaapi kita sa salita, kahit na mahilig akong mambara? Kahit na makailang beses kong lokohin ang paglalakad, ang bag at ang damit mo? Kahit na inaaffirm ko na spoiled ka masyado at pamasahe lang ang nililibre mo? Kahit na naiinis ako pag sinusumbatan mo ako at binibiro ang kalinisan ng pagmamahal mo sa akin? Huwag mong isipin na hindi ko nakikita lahat ng kabutihan at sakripisyo mo. Sinulat ko ito, hindi dahil gusto kong marinig na sasabihin mo na oo, sigurado ka parin sakin. Sinulat ko ito para makapagnilay-nilay na hindi ako tumutugon sa Anna na nais mo. Na alam ko, may kakulangan ako.

the universe conspires

i am shadow cast

 

howe is the best thing that happened to my life. i've never realized how small things matter and how the challenges we once seemed to face, turn out to be the most perfect thing we will experience. It's been a really really long time before events went this way but all of those were worth it. I've never really expected that we'd be in all those past (hurtful) and present (ecstatic), in all one go. no matter how many times i joke about being mechanical, i never get tired of hearing the 'mechanic'. howe really does rev me up and gets into my nerves(in the most positive way). I can't stop pinching howe.hehe..I love the way his face lights up and seems to unconsciously smile when we're together. I love his expression everytime we first see each other, as if its been a thousand years since we've met. He's spoiled and dramatic in every chance he could be. Though it may be annoying at times, these are things that spice us up once in a while. though i may be the only one who strongly believes that he is cute, he really is. Can't stop smiling everytime he projects on the mirror. I'm sure howe gave me an aphrodisiac! im really jealous when it comes to him and other women. He is one addiction I would never 'regret' (me na). I totally appreciate his sincerity and the way he prioritizes me. He may not be the typical romantic but he can be once in a while. The day wouldn't be complete without the geek saying "yehey!" and "Hah". I always feel comfortable whether in serious or light conversation. Sometimes we have the same wavelength, sometimes we don't but its always with the best timing. Everytime i say wo fei chang ai ni and my other memorized mantras, i think of him. I love it when he can't seem to beat my sappy-overly corny expressions such as "sa puso ko" and "bubusugin kita ng pagmamahal". I love my closeness to him and every bit of him. And every way he translates his words into better forms of expression.

im a confessed male-hater

some are too eager-beavers

some have no ambitions

some are know-it-alls

some are insensitive

some are not thoughtful

some have insecurity problems

some are too boring some are too chauvinists

some are prideful

some are power-grabbers

im a confessed male-lover

he makes me look forward to the day

he never tires listening

he revives my nerves

he makes me smile

he brings out my alter ego of gentleness

he gives me a reason to look better

he is always ready to help

he is trustworthy

he is secure

he is generally my opposite

he is practical

he is the only person i cannot beat in sarcasm

he accepts me despite my eccentricities

he is himself. 

end of line...

 [] erased

 

i take the [] all back.

 i love you.

i can't stop loving my man.

though our compatibility

boils down to spoiled and selfishness

i still love him.

tight embrace.

comforting silence.

safe presence.

my howe. 

 

 

Hindi ako nagseselos sapagkat hindi kita mahal. Mahirap kontrolin ang nararamdaman, alam ko naming wala kang gagawin na taliwas sa kunsensya mo. Pinaniniwalaan kita.Pinagkakatiwalaan kita. Pero bakit ganun, anu’t anu pa man ang pilit kong pananalig, hindi maiwasang mabagabag ang damdamin ko. Sabi nga ng kaibigan ko, ang ex ay hindi madaling makalimutan, hindi madaling masanay na wala ang ex sa piling, na kung minsan ay hinahana[-hanap parin. Ang kaibigan ko ay isang ex kaya may alam siya. Marahil dun nag-uugat ang agam agam ko, sa pag-iisip na isang araw may posibilidad paring magkabalikan kayo, na isang araw ay masawa ka na sa akin. Isa iyon sa kinakatakot kong mangyari. Pag ang araw na iyon ay dumating, mas nanaisin ko pang sabihin mong ganun nga ang nagyari kesa naman magkasabay kami at maranasan ko ulit ang mga bagay na ayoko nang maranasan ulit. Masakit talagang maging ikalawang prioridad. Alam kong hindi mo sinasadya pero minsan parang ganun parin. Mas angat ang ex sa akin. Minsanan na kayong nagkaroon ng malalim na minsan, na ang malalim na iyon ay magaganap palang sa hinaharap natin (kung papalarin nga). Na hindi maiwasang maikumpara ako at ang ex. Na hindi maiwasang magbalik-tanaw habang ako ang kasama. Iba ako, iba siya. At dahil nga nauna ang ex sa akin, siya ang nagiging batayan mo. Na ang tangi kong tungkulin ay tumugon, bumagsak o pumasa sa batayang iyon. Alam kong hindi madaling iwan ang nakaraan, hindi ko naman hinihingi yun sa iyo ng agaran. Yun nga yung mahirap, na maiksi lamang ang pagitan ng mga pangyayari, na pilit mong tinatakpan ang sugat ng benda habang ang mas mabisang paraan ay pahanginin muna ito. Mas ninanais ko pang marinig ang mga tungkol sa una mo kesa sa ex, dahil alam kong sa ex ay hindi pa hilom ang sugat, na may natitira paring dumadaloy na dugo. Naiintindihan ko naman pero mahirap lang talagang magparaya. Hindi ko pinoproblema na isang araw ay gagawa ka ng kalokohan. Pinoproblema ko ang parati kong pag-iisaip. Na sa tuwing kayo’y makikita, iniisip ko ang bawat bagay na napagkkwentuhan nyo, bawat pagpapalitan ng sulyap, bawat damdamin na hindi maiwasang mapigilan, bawat pagmumuni at kaisipang isinasaloob sa sarili, bawat pagkakataong hindi sinasadyang maipadama na mahal niyo parin ang isa’t isa. Hindi ko alam kung may dahilan ba itong nararamdaman ko. Pero sadyang hindi ko mapigilan. Nagseselos ako.

dark and pimply people.

smelly stench of sweat.

skinny-bony anorexics

gum on shoes.

black rats!

Chuang Tsin Chuen.